Ба гузориши хабаргузории ABNA, ҳайати намояндагии Эрон дар Вена рӯзи душанбе дар баёнияе дар яке аз шабакаҳои иҷтимоӣ навишт: қобили таҳсин аст, ибораи «ба шиддат маҳкум мекунад» ба таври возеҳ метавонад аз ҷониби Рафаэл Гроссӣ, директори кулли Ожанси байналмилалии энергияи атомӣ, истифода шавад. Аммо чаро дар ҳама вазъиятҳо ба таври муттасил татбиқ намешавад?
Ин намояндагӣ бо ишора ба тасвире аз Гроссӣ, ки дар он ӯ кушта шудани як корманди нерӯгоҳи ҳастаии Запорожя дар Украинаро маҳкум мекунад, идома дод: замоне, ки бомбаҳои Амрико ва режими Исроил ба таъсисоти ҳастаии сулҳомез ва ҳимоятшудаи Эрон бархӯрданд, ки дар таърихи Ожанс бесобиқа буд, ё донишмандони ҳастаии Эрон террор карда шуданд, ин иқдомот ҳеҷ гоҳ маҳкум нашуданд. Дар он вазъиятҳо, директори кулл зоҳиран маҳкумиятро берун аз «ҳавза» ва «кор»-и худ медонист.
Дар идомаи ин баёния омадааст: хашм ва эътирози интихобӣ яке аз рукнҳои бехатарии ҳастаӣ ва пойдориҳо нест; балки яке аз рукнҳои резюмесозӣ ва пешрафти мавқеи шуғлӣ аст.
Масъулияти ниҳодӣ ва созмонӣ ихтиёрӣ нест. Касбият талаб мекунад, ки ӯҳдадорӣ ва амалкарди яксон ва устувор бошад.
Your Comment