Ба гузориши хабаргузории Абна, Исмоил Бақоӣ, сухангӯи Вазорати корҳои хориҷӣ, дар ҳисоби корбарии худ дар яке аз шабакаҳои иҷтимоӣ ва дар вокуниш ба таҳримҳои нави Амрико алайҳи Додгоҳи байналмилалии ҷиноятӣ ва таҳдид ба барҳам додани он навишт: Марко Рубио таҳдид кардааст, ки агар ҳампаймонҳои Амрико Додгоҳи байналмилалии ҷиноятиро маҳдуд накунанд, Вашингтон онро «хишт ба хишт» барҳам медиҳад.
Вай афзуд: лутфан солҳои 1930-ро ба ёд оред: низоми байналмилалӣ на танҳо дар натиҷаи таҷовуз, балки замоне фурӯ мерезад, ки истифодаи зӯрӣ муқаррарӣ шавад ва ҷаҳон дар баробари он сукут кунад.
Бақоӣ идома дод: бояд аз Аврупо пурсид: оё дар паҳлӯи ҳампаймон истодан ба маънои дифоъ аз ҳуқуқи байналмилалӣ ва низоми меъёрӣ-муассисавӣ пас аз Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ аст, ё ҳамроҳӣ бо ӯ дар барҳам додани онҳо?!
Сухангӯи Вазорати корҳои хориҷӣ қайд кард: агар қонун ва адолат барои қонеъ кардани ҳампаймони таҷовузкор ва зӯровар қурбонӣ шавад, пас сухан гуфтан дар бораи ҳуқуқи башар ва низоми байналмилалии мубтанӣ бар қоидаҳо чизи дигар ба ҷуз шиори туҳӣ нахоҳад буд.
Your Comment