Имоми ҷумъаи муваққати Теҳрон бо ишора ба ин ки ваҳдати уммати исломӣ омили иқтидори ҷаҳони ислом аст, изҳор дошт: «Агар ин Қуръон дар мо ҳукумат мекард, имрӯз истикбори ҷаҳонӣ бар дунёи ислом ҳукмронӣ намедошт».
Вай афзуд: «Агар дастҳои ҷомеаи исломӣ ба ҳам печида мебуд, оё имрӯз касе метавонист Фаластинро мавриди ҳуҷум ва қатли ом қарор диҳад? Агар уммати исломӣ дар канори ҳам мебуданд, оё сарвати уммати ислом ғорат мешуд?»
Абутароби-Фард бо ишора ба нақши Имом Хумайнӣ (раҳматуллоҳи алайҳ) дар тарғиби ваҳдати исломӣ гуфт: «Рӯҳи баланди Имом ва рӯҳи баланди Пешвои шаҳиди уммат, бо Аъзам маҳшур бод; умри муборакашон дар роҳи ваҳдати уммати ислом сипарӣ шуд».
Вай таъкид кард: «Агар бигӯем баландтарин шиори Инқилоби исломӣ ваҳдати уммати ислом дар гирди калимаи ҳақ аст, бешубҳа сухани ҳақ аст».
Имоми ҷумъаи муваққати Теҳрон бо ишора ба амалиёти нерӯҳои мусаллаҳ дар ҷанг гуфт: «Оташи мӯшакҳо ва тайёраҳои бесарнишини артиш ва Сипоҳ ва ҳамла ва муҳофизати иқтидорсози нерӯҳои мусаллаҳ тавонист бартарии таҳсинбарангези оташи аслиҳаи фуллмуосири ду қудрати атомиро хомӯш кунад ва қудрати баромада аз дониш ва имони фарзандони ҷангини Имоми шаҳидро ба ҷаҳониён намоён созад».
Вай идома дод: «Ин қобилият, тавозуни қувваҳоро ба нафъи миллати муқовиматгари Эрон ва меҳвари муқовимат тағйир ва устувор кард».
Абутароби-Фард бо ишора ба суханронии масъулони соҳаи дифоъи кишвар гуфт: «Сарпарасти муҳтарами Вазорати дифоъ ва пуштибонии нерӯҳои мусаллаҳ, бародари арҷманди ман сардор низом, ки нақше муҳим дар ин қудрат доранд ва хонаводаи Вазорати дифоъ дар эҷоди ин қудрат, дар вақти мавҷуд баёноти дақиқе ироа карданд ва аз гӯшае аз қобилиятҳо ва захираҳои кунунӣ ва имконпазири нерӯҳои мусаллаҳи кишвар парда бардоштанд».
Your Comment