Ба гузориши хабаргузории Абна, Сардори Исмоил Қаонӣ шабҳанҷум дар маросими «Насри қариб» ки ба муносибати дуввумин солгарди фармондеҳони шаҳиди ҷабҳаи муқовимат дар Теҳрон баргузор шуд, гуфт: Бо вуҷуди шаҳодати роҳбари инқилоб, Худованди Мутаъол ба миллати мо роҳбаре ато кард, ки ҳамон роҳи пурфахтро идома медиҳанд.
Вай изҳор дошт: Бо пирӯзиҳои низомӣ бар душман ва ҳузури густардаи миллати Эрон дар майдон, шоҳиди ташаккули давраи нави маъно ва равиши муқовимат ҳастем.
Фармондеҳи Нерӯи Қудси Сипоҳ тасреҳ кард: Рӯзҳо шоҳиди пирӯзиҳои миллати қаҳрамони Яман ҳастем, ки бо вуҷуди беш аз 11 соли муҳосира, бо иродаи устувор дар масири муқовимат қадам зада ва қаҳрамона дар майдон пеш рафтаанд. Нерӯҳои муқовимати Яман дар марҳилаи нахустини амалиёти худ 5400 километри мураббаъ аз минтақаҳои мавриди назарро тасарруф кардаанд; вусъате баробар ба минтақаҳои озодшуда дар амалиёти Байтулмуқаддас дар давраи дифои муқаддас. Онҳо ҳамчунин дар остонаи тасарруфи беш аз ҳазор километри мураббаъи дигар ҳастанд.
Вай таъкид кард: Ин пирӯзиҳо нишон медиҳанд, ки ҷабҳаи муқовимат ба баракати хуни шаҳидонu воломақом ва бо илҳом аз роҳи шаҳид Сайид Ҳасан Насруллоҳ ва ҳамроҳи ҳамешагии ӯ, шаҳид Сайид Ҳошим Сафиддин, бо иззат ва сарфарозӣ ба роҳи худ идома медиҳад.
Сардори Қаонӣ изҳор дошт: Бояд камарбанди мудофиа, истиқлолталабӣ ва иззатро аз Афғонистон то Яман ва аз Эрон то Ғазза ва Лубнон дар саросари ҷаҳони ислом муҳкам кунем. Имрӯз ба баракати хуни шаҳидоне чун Сайид Ҳасан Насруллоҳ ва Сайид Ҳошим Сафиддин, иттиҳоди миллатҳои исломӣ дар ҳоли тақвият аст ва ҷараёнҳои тафриқаангез беш аз пеш шикаст мехӯранд.
Вай таъкид кард: Имрӯз шоҳиди ваҳдати соҳаот дар ҷабҳаи муқовимат ҳастем ва ҳар як аз бахшҳои он бо тадбир ва иқдомоти ҳисобшуда, душманро ғофилгир мекунанд. Амрикоиҳо тасаввур мекарданд, ки метавонанд Эронро дар зарфи чор рӯз ё ҳадди аксар ду ҳафта ба таслим водор кунанд, аммо бо шароите комилан мухталиф аз ҳисобҳои худ рӯ ба рӯ шуданд.
Сардори Қаонӣ идома дод: Ҳизбуллоҳ дар яке аз сахттарин ҷангҳои худ қаҳрамона ҷанг кард ва режими сahюнистӣ дар тамоми умри наҳси худ то ҳол чунин талафоти бесобиқаро надидааст.
Вай гуфт: Дар ҳоле ки таблиғ мекарданд, ки Ҳизбуллоҳ аз байн рафтааст ва дигар тавони муқовимат надорад, размандагони Ҳизбуллоҳ ду рӯз пас аз оғози ҷанг ва шаҳодати Имоми азимшуъӯри мо ба майдон ворид шуданд ва то имрӯз чунон мардона ҷанг кардаанд, ки дӯст ва душманро дар саросари ҷаҳон мутаҳайир кардаанд.
Сардори Қаонӣ тасреҳ кард: Ин давраи ҷанг яке аз сахттарин ҷангҳои Ҳизбуллоҳ аз замони таъсис то ҳол буд. Бо ин ҳол, Ҳизбуллоҳ қаҳрамона ҷанг кард ва таъбири Шайх Наим Қосим, ки гуфт «Мо ошуроӣ ва карбалоӣ ҷанг кардем», инсофан таъбири дуруст буд.
Your Comment