Тибқи баррасиҳои анҷомшудаи тавассути Порс туде метавон гуфт ки пешбарандагони исломи ҳаросӣ дар замони ҳозир ва дар хилоли ҷанги режими Исроил бо фаластиниён ба дунбол ин ҳастанд то ба ҷои нишондодани ин ҳақиқат ки ҷунбиши Фаластини реша дар мубориза барои раҳои аз зулм дорад, лозимаст аъроб ё мусулмононро зотоًи мутаъассиб ва хашин муаррифи кард.
Раҳбарони исроилӣ борҳои амалиёти 7 октябри Ҳамосро "11 сентябри Исроил" тавсиф кардаанд. Ва аз тариқи ин муқоисаи нодуруст дар талош барои ҳамсукардани мақомоти давлатҳои қабли кардаанд. Ин муқоисаи ғайриқобилқабуласт, зеро ҳадафи Ҳамос поёни ишғолгарии Исроил аз қарни гузашт то кунун аст, дар ҳоле ки алқоъида ба дунболи тавсеаи ситезагарӣ бо Амрико буд.
Бо вуҷуди афзоиши хушунатҳо алайҳи мусулмонон, тазоҳуроти ҳомиёни Фаластин дар кишварҳои ғарбии назири Британиа, Олмон ва Фаронса мамнуъ эълом шуд. Агарчӣ бисёре аз ҳомиёни Фаластини қавонинро нодидаи гирифта ва ба хиёбонҳо омаданд, ҳатто алорағми ин ки дар мавриди Фаронса бо гази ашковар ва мошинҳои обпоши мавриди ҳамла қарор гирифтанд ва дар Олмон ба сурати физикии мавриди ҳамла қарор гирифтанд.
Ин вақойиъ ба ҳаддии аҷиб буд ки садои намояндагони порлумони Британиаро ҳам даровард. Онҳо аз аҳзоби мухталифи сиёсӣ, аз ҷумлаи муҳофизаи корони ҳоким ба шиддат аз давлати ин кишвар ба далели нотавонӣ дар расидагӣ ба нафрати физояндаи зидди мусулмонон ва роҳҳои муқобила бо чунин ҷиноёти интиқод кардаанд. Исломшиносон муътақиданд ки далели аслии нигоҳи ситезаҷуёнаи ғарб нисбат ба ислом, Қуръон ва Паёмбари ислом, тавон болои он дар раҳои бахши инсонҳо бо нажодҳои мухталиф аз султа дигарон аст. Барасоси матни Қуръон, пазируфтани султа ва зулми дигарон мамнуъ ва ҳаромаст ҳамонгунае ки зулм кардан ҳаром аст. Ҳамчунин Қуръон ва Паёмбари ислом доимо бар адами тафовути нажодҳо ва рангҳо сухан гуфта ва бартарии инсонҳоро ба тақвои онҳо мансуб мекунанд.
342/
