Ба гуфтаи агентии хабарнигории ABNA, шайх Наим Қосим, котиби ҳизби Аллоҳи Лубнон дар суханронӣ дар маросими ифтитоҳи Маркази тиббии Лубнон гуфт: Ин марказ қисме аз стратегияи дарозмуддатест, ки ҳизби Аллоҳ барои пешниҳоди хидматҳои тиббӣ дар минтақаҳои гуногун пазируфтааст. Ин марказ қисме аз лоиҳаҳои тандурустӣ мебошад, ки бо мақсади бартараф кардани эҳтиёҷоти мардум ва ҷомеа фаъол шудаанд.
Вай изофа кард: Мо тавассути ҳизби Аллоҳ саъй мекунем, ки ин хидматҳои заруриро ба беҳтарин шакли имконпазир пешниҳод кунем, аммо масъулияти асосӣ бар дӯши ҳукумат аст. Мо танҳо дар соҳаҳои тандурустӣ, хидматҳои иҷтимоӣ ё фароҳам оварии панӣ ва таъмирҳо ҳамчун вазифае дар қаболи мардум фаъолият мекунем. Ин марказ дар таваҷҷуҳи вижаи шаҳидон Сайид Ҳасан Насруллоҳ ва Ҳошим Сафиуддин буд.
Шайх Наим Қосим баён кард: Барои мо, хидматҳои тиббӣ як вазифаи тағйирдиҳандаи зиндагӣ, амонате барои хидмат ба мардум ва уҳдадорие барои ҳифз ва дастгирии одамият мебошад. Ин марказ сабаби кам кардани сармоягузориҳои молиявӣ аз рӯи хароҷоти муносибаш мешавад. Ин марказ навъҳои мухталифи бемориҳои пешрафта ва хатарнокеро, ки дар марказҳои дигари тиббии Лубнон нодиранд, табобат мекунад. Мо дар соҳаи саломат ҳамчун сармоягузорие дар устувории ҷомеа ва шарафи мардум сармоягузорӣ мекунем. Кушодани ин марказ ба супориши мустаҳкам намудани амнияти тандурустӣ аст.
Вай илова кард: Лубнон тавони зиёде дар сатҳи мардумӣ, ҷуғрофӣ ва амалӣ дорад ва ин имкониятро дорад, ки кишвари пешрафта бошад.
Котиби ҳизби Аллоҳи Лубнон дар идома гуфт: Муаммои асосие, ки Лубнон бо он рӯ ба рӯст, ҳамлаҳои Исроил ва Амрико мебошад. Лубнон кишвари хеле муҳиммест, зеро тавонистааст истиқлолашро ҳифз кунад ва сарзаминашро озод кунад ва ба намунае дар ҷонфишонӣ ва фисоду ибосо табдил шавад.
Шайх Наим Қосим таъкид кард: Мо тавассути ваҳдат, қувват ва сабр душманро маҳкам мекунем. Муқовимат, мардумаш ва касоне, ки бо он ҳастанд, 42 сол аст, ки аз Лубнон ҳифз кардаанд.
Вай илова кард: Душманни исроилӣ барои даст ёфтан ба лоиҳаи тавассуъталабаш ба қувват, истило, ҷиноят ва қатли ом раҷъат мекунад. Лоиҳаи Исроил бознаёстааст, аммо эътиқоди мо ба соҳибихтиёрию истиқлоли кишварамон ҳам бознаёстааст. Таҷовуз идома ёфтааст ва идомаи он дар ин муддат бо хотимаи муқовимат вобастагӣ дорад.
Наим Қосим гуфт: Наздик ба 15 моҳ аст, ки таҷовузи амрикоӣ-исроилӣ бар зидди Лубнон идома дорад. Мушкили асосӣ дар Лубнон таҷовузи Исроил аст ва ҳалли он, қавӣ будани мо ва муқовимати мост. Қувватҳои бузург бо пешвоии Амрико, фишорҳои гуногунро ба Лубнон, ҳукумати Лубнон ва артиши Лубнон барои бесилоҳ кардани муқовимат ворид кардан ва ҳукумати Лубнонро дар зери унвони инҳисори силоҳ ба қарори марговари 5-уми август кашиданд.
Вай изофа кард: Босириати артиш, муқовимат ва мардум сабаб шуд, ки фитна дар нуфта ханфида шавад ва фитнае, ки мехостанд кишварро нобуд кунанд, рух надод. Ҳамаи ин фишорҳои байналмилалӣ муваффақ нашуд. Шукр Худоро, ки дар ин кор муваффақ нашданд. Онҳо бо баҳонаи он ки аввалан бояд инҳисори силоҳ даст оварда шавад, монеъи бозсозӣ шуданд.
Котиби ҳизби Аллоҳи Лубнон гуфт: Ҷаласае, ки як ҳафта пеш бо Набиҳ Беррӣ баргузор шуд, ҷаласаи оддӣ буд. Интихобот, ҳамроҳ бо чӣ гуна ҳамкорӣ кардан, баргузории ба вақти онҳо, суръат додани бозсозӣ ва муқобила бо таҷовуз муҳокима шуд. Онҳо кӯшиш карданд, ки миёни ҳизби Аллоҳ ва ҳаракати Амол ихтилоф эҷод кунанд, аммо шукр Худоро, иттиҳод решаи чуқур дорад. Ин ҷаласа комилан ба таври муротаб такрор хоҳад шуд, зеро дар асл, мо ва ҳаракати Амол як тан ҳастем ва ҳамроҳ кор мекунем. Исроилиҳо ғайринизомӣ мекушанд, зеро мехоҳанд ихтилоф эҷод кунанд ва моддаҳои заҳролудро бар маҳсулоти кишоварӣ мепошанд, то зиндагиро нобуд кунанд.
Вай баён кард: Низомиёни исроилӣ ба маскани худ ворид шуданд ва масъули ҷамоати исломӣро аз хонааш рабуда ва занашро заданд. Мардум имрӯз қавӣтар аз давраи пеш аз Ули ал-Босс ҳастанд.
Шайх Наим Қосим таъкид кард: Аз дидгоҳи миллӣ, мо ҳимоятгари боздоштани таҷовуз ҳастем, мехоҳем Лубнонро озод кунем ва мухолифи мубориза нестем. Ҳамлаҳо ба раисиҷумҳур боз нахоҳад истод, то ӯро ба қабули чораҳое барои эҷоди шакҳо миёни худ ва мо маҷбур кунанд. Бо ҳамкории миёни «мардум, артиш, ҳукумат ва муқовимат» мо метавонем ояндаро якҷоя шакл диҳем; ҳеҷ кас набояд миёни мо ва раисиҷумҳур ихтилоф эҷод кунад.
Вай гуфт: Ҳар гуна паснишастӣ, шикаст ё таслимӣ, Лубнонро дар харитаи кишварҳои соҳибихтиёр нигоҳ нахоҳад дошт. Бидонед, ки ин марҳала ояндаро ташаккул хоҳад дод. Бо бардоштанӣ, шикаст вуҷуд надорад ва бо тайёрӣ барои дифоъ, Исроил наметавонад ба мақсадҳояш бирасад.
Your Comment